Bedankt voor jullie leuke reacties!
Nu is onze vakantie echt begonnen.
Gisteravond kwamen we rond 7 uur aan in het hotel. Helaas geen upgrade naar een suite met privé zwembad maar wel een giga grote kamer met een enorm rond bad in de kamer (waar ik om 6 uur 's ochtends al in lag omdat ik klaar wakker was).
We hebben na aankomst het eerste restaurant uitgeprobeerd. Geen culinair hoogstandje maar het vulde de maag.
Het ontbijt vanmorgen was wel erg lekker!
De zon schijnt hier vooral 's ochtends want 'smiddags stort de hemel zich over ons uit volgens de reisleider. We zullen zien!
We liggen nu dus al lekker aan het zwembad. Martijn heeft 6 enorme dikke pillen meegenomen dus die is niet meer aanspreekbaar terwijl ik lig te luisteren naar Amy Winehouse, Adele, Chet Baker, Sade, Toots Thielemans, Katie Melua, dephazz en Moby. Ultiem genieten!
Het is inmiddels 11 uur en we hebben al drie cocktails achter de kiezen. Ook zo'n blauwe met banaan en kokos!
Da ga nie goe! We gaan maar even op ontdekking uit. Het ernaast gelegen hotel is groter maar minder luxe. We gaan daar vanavond Japans eten.
Het strand is hier prachtig met heel veel palmbomen. De zee is heel vlak en een beetje saai maar wel azuurblauw!
Nu is het 2 uur en de zon brand nog steeds volop! Ze hebben hier mini toetjes. Ideaal voor de lijn! We like!
Dat wordt kruipend terug naar onze ligbedden!
Vandaag hebben we ons in het zweet gewerkt op de mountainbike. Nog even flink wat actie voor we straks 2 weken lang op onze luie kont op het strand met wuivende palmen liggen met een pina colada vergroeid met onze hand.
Hoewel... we besluiten de fietsbroeken toch ook maar in te pakken omdat er ook een gym aanwezig is.
De koffers zijn al gepakt en de afgelopen weken volgen we het weer op de voet. Al wekenlang geven de weer-appjes aan dat het non stop regent met 30 graden. Gelukkig hebben we nu ook een weer-appje (weeronline) gevonden die toch nog elke dag een zonnetje geeft. Morgen duiken we de bibliotheek in voor een flinke stapel boeken mocht het regenseizoen ons dwars zitten.
We zullen hier elke dag een verslagje geven van het luie leven. Als je het niet aankunt om dit te moeten lezen voel je vrij om je uit te schrijven voor deze blog. Maar we hopen dat je het leuk vindt om onze belevenissen te volgen.
Vandaag de laatste volle dag en het is zwaarbewolkt. We besluiten naar Akumal te rijden.
Daar strijken we neer op een prachtig strand met palmbomen.
We drinken een cappuccino en zien continu snorkelaars het water inlopen.
Uh... Zullen wij ook?
Voor 500 pesos, zo'n 30 euro lichter waden we met snorkelgear en al het water in.
Lastig lopen nog... Achterstevoren op flippers gaat best. Voorzichtig proberen we te snorkelen. Hand in hand is misschien wel slim want je raakt elkaar zo kwijt. De eerste 10 meter zien we zand en wier en zand en wier maar dan de eerste vissen. Blauwe, gele, grote, kleine vissen zwemmen onder ons door. Wat onwijs gaaf is dit. Na 50 meter begin ik verwoed te wijzen want schuin voor ons zwemt een enorme schildpad... Te gek!!!!
Je zou het bijna uitgillen van opwinding en een flinke slok zeewater riskeren. Dit is superleuk zeg!!! Dan ontwaren we een rog voor ons. Een behoorlijk groot exemplaar. Vol ontzag staren we naar deze stingray. Met in het achterhoofd dat dit dier Steve 'amazing' Irwin zijn dood betekende. Dus een beetje onhandig peddelen we om deze rog heen.
Oneeeee, daar zwemt een giga barracuda recht op ons af!
We hebben nog steeds elkaars hand beet en ik voel dat ook Martijn dit een beetje spannend vindt! Maar het is stiekum ook stoer om oog in oog te zwemmen met zo'n reuze vis.
Het strand is inmiddels dik 100 meter verwijderd en we liggen al een uur een rimpelhuidje te kweken. Tijd om terug te gaan.
Weer zien we voor ons een stingray met een 'staart' van wel een meter. Dit exemplaar was een beetje gevlekt. We hadden echt niet kunnen vermoeden dat het zo mooi zou zijn onder water zo dichtbij het strand.
De lucht is nog steeds donkergrijs als we het strand oplopen. Wat een avontuur!
Voor iedereen die met ons wil ruilen... een paar kleine kanttekeningen waardoor je je eigen huis wel weer meer waardeert:
-de lakens zijn hier ALTIJD klam;
-22 dagen uit een menukaart kiezen verveelt;
-het douchewater is zout;
-in elke kier of plooi in je lijf zit zand waarmee je een bloempot kunt vullen.
Sorry meer konden we niet verzinnen want:
-je kunt hier de hele dag ongegeneerd niks doen;
-het is hier 25 graden;
-je hebt hier geen moeilijke kledingkeuzes 's ochtends want tja je draagt de hele dag je zwembroek of bikini.
-de cocktails kosten hier een prikkie;
-het uitzicht op zee verveelt echt nooit!;
-met zo'n bruin tintje zie je er altijd gezond uit;
-je bed is elke dag opgemaakt;
-romantische setting elke dag ;)
-er gaat hier nooit een wekker af;
-je wordt gewekt door de golven die breken op het strand.
Enzovoorts!
Als we wakker worden stortregent het. Gelukkig is het van korte duur. Vandaag rijden we naar Xpujil een tussenstop onderweg naar Tulum.
We kunnen een bezoek brengen aan Calakmul. Spectaculair, maar het betekent naast 5 uur rijden ook nog eens 2 uur omrijden. Een beetje teveel auto uren.
Het wordt dus een middag aan het zwembad. Jee wat zakt die zon hier snel.
Zaterdag rijden we naar Tulum.
Een rit van 4,5 uur. De stop die wordt aanbevolen valt een beetje tegen.
Eindelijk bereiken we Tulum. Ons hotel staat op een prachtige locatie. We pakken nog een klein beetje zon op het strand.
Zondagochtend is het stralend weer. Zonnen, zwemmen en lezen. Maar dan begint het te waaien en tegen 12 uur is het zwaar bewolkt. Te koud voor op het strand. Dit zou de beste dag deze week zijn. O.o ik hou mijn hart vast.
Gelukkig is het niet zo koud als in Nederland... Het scheelt zo'n 20 graden schat ik.
Met een taxi gaan we 's avonds Tulum in. Geen leuke stad maar wel een paar geinige winkeltjes. Na een lekkere pizza drinken we 'thuis' een cocktail.
Maandag staan we weer vroeg op. Ons ritme is net als in Nederland, vroeg naar bed en rond 7 uur weer uit de veren.
We installeren ons na een heerlijk ontbijt op het strand al is het vandaag bewolkt met een straffe wind uit zee. Koptelefoon op als oorwarners en de kleren nog aan en dan toch nog licht verbranden ondanks nauwelijks zon en insmeren.
Als het donker wordt is de sterrenhemel hier trouwens onvoorstelbaar mooi. Het is een zee van flonkerende lichtjes die je in Europa nooit ziet. En zo dichtbij lijkt het wel!
Dinsdag, het weerbericht luidt wederom forse wind en wolken!
We fantaseren al over het boeken van een weekje Malediven als compensatie. Hahaha
Maar het is gelukkig niet zo koud als in Nederland en we hoeven nix. Lekker relaxed.....
Wat zijn al die toeristen aan het doen? Het is zo rustig in het hotel. Wij hadden natuurlijk ook nog even naar Aqua Azul kunnen gaan maar een beetje rust inbouwen is juist wel lekker. Heb wel geleerd dat je toch niet alles kunt zien.
Morgen gaan we al heel vroeg op pad (6 uur) naar Bonampak en Yaxchilán bij de grens met Guatemala. Deze sites liggen midden in de jungle. Er zijn muurschilderingen te zien waaruit blijkt dat de Maya's niet zo vreemdzaam waren als altijd gedacht. Er zijn afbeeldingen gevonden waar mensen geofferd worden. Brrrr
Ondertussen is er ook alweer een nieuwe kaasavond georganiseerd. Grappig hoe makkelijk je contact houdt met het thuisfront.
Bijna elk hotel in Mexico heeft gratis wifi. Nog beter geregeld dan in Noorwegen! De weblog is trouwens geheel vanaf de iphone met 1 vinger getypt!
Elke avond krijgen we een salsa dip bij het eten die ontzettend pica (scherp) is. Toch kunnen we er niet vanaf blijven. Zouden we het ooit leren eten zonder te blussen?
Vijf uur dan gaat de wekker. Jammer ik sliep net zo lekker. In een minivan vertrekken we met 5 mexicanen naar Yaxchilan. We rijden door dorpjes waar de vrouwen de was doen in een riviertje. De mensen wonen hier in hutjes met rieten daken en overal lopen kippen, hoenderen en kalkoenen rond. De kinderen spelen uitgelaten, zorgeloos en hebben nog geen benul van luxe, laat staan dat ze het missen.
Tijdens de lunch, zo'n weghut waar alle bussen stoppen kunnen we ons ontbijtbuffet pakken.
Dan stapt er ineens een groene papagaai op onze tafel en loopt parmantig op mijn bord af. Hij begint van mijn scrambled eggs te eten. Aangezien het een vogel is toch een vorm van kannibalisme!
Na drie uur rijden Stappen we in een houten boot. Een soort praal met motor.
Die brengt ons in een half uur naar Yaxchilan.
Op een kleine krokodil na zien we niet veel wildlife maar het is toch een mooi tochtje.
Als we vaste grond onder onze voeten voelen staan we midden in de jungle tussen stokoude bomen. Die zijn machtig groot. Op de insecten en af en toe een brulaap na is het stil.
Dan plots doemt er een pyramide voor ons op. Groen van het mos. We zien geen ander pad dan dwars door dit bouwwerk. Het is er pikkedonker. Na een paar treden zien we de buitenlucht en ineens staan we op het grand plaza omringt door Oude Maya ruines en fantastisch mooie bomen. De vleermuis die over ons hoofd scheerde ben ik alweer snel vergeten.
We beklimmen alle ruines tot we onderaan een trap staan die tot aan de hemel lijkt te reiken. Het is te hoog en te steil....maarja daarboven is dat bijzondere gebouw met die enorme dakkam...We besluiten toch de enorme trap te beklimmen. Terwijl het zweet ons de bilnaat in druppelt bewonderen we het uitzicht. Wat is het hier prachtig.
Bonampak blijkt ook al zo indrukwekkend maar dan vooral de muurschilderingen. De kleuren zijn nog zo helder je wordt er gewoon stil van.
Een onvergetelijk mooie dag!
