Palenque archeologische site

Palenque archeological site om half 9 's ochtends. We nemen de collectivo. Een taxibusje dat ons langs de straat oppikt net als de Dolmus in Turkije.  Dit keer geen gids want 2 uur luisteren hebben we geen trek in. We willen Palenque gewoon ervaren. Een goede keus. De eerste aanblik van deze machtige pyramides midden in de jungle is magisch!  We beklimmen het paleis terwijl de zon langszaam de mist laat verdampen. Het is betoverend mooi! Blij dat we dit een klein beetje vast kunnen leggen op camera.  Via een steil pad lopen we midden door de jungle langs prachtige watervallen, en ruines overwoekerd door de natuur! We eindigen bij het museum.  Daar zien we prachtige beelden, maskers, sieraden en de graftombe van Koning Pakal. Echt fantastisch en onvergetelijk! 's Middags is het zwembad, cocktail, boeklees tijd!

Palenque

Onze laatste avond beginnen we buiten op het terras met een rood wijntje en empenadas bij een argentijns restaurant. De eigenaar is een hele knappe vent. Daar krijg je wel trek van. (deze grap mocht ik maken van Martijn). Als het wat kouder wordt gaan we naar binnen en krijgen op een groot bord het rundvlees te zien wat we kunnen bestellen. We gaan voor het beste stukje Argentijnse steak. En die blijkt onvoorstelbaar lekker. De avond is heerlijk romantisch. Een prachtig einde van deze onvergetelijk mooie stad.  De volgende ochtend vertrekken we al om 8 uur uit de stad. Echter zodra we op de doorgaande weg zijn gedraaid wordt al gewezen naar onze voorband! Ahaaaa dat was dus wat we hoorden cq voelden. Een lekke band. Gelukkig is zo'n 30 meter verderop een bandencentrum met wederom super sympathieke mexicanen. Met handen en voeten plegen we  overleg. Maar dan na anderhalf uur rijden we met een volledig gerepareerde velg en een nieuwe band zo'n honderd euro lichter naar Palenque.  De rit is er een van bochten draaien, topes en kuilen ontwijken! Tussendoor genieten  we van een steeds tropischer wordend landschap. De temperatuur loopt flink op! Gelukkig is er een zwembad bij het hotel in Palenque waar we 's middags met een cocktail lekker bijkomen!

Nieuwe foto's!

Pas om half 10 stappen we uit bed. Dit wordt een lekker dagje weinig doen. We ontbijten bij een klein tentje waar ze verse koffie verkopen per kilo. De cappucino smaakt zalig. Dan slenteren we door de straatjes en belanden per ongeluk op de groente en fruit markt. We zijn de enige toeristen hier. De mensen zijn bijna allemaal nog kleiner dan ik dus ze kijken met grote ogen naar die enorme reus die naast me loopt. De markt lijkt oneindig groot. Een klein oud vrouwtje heeft dooie kippen in haar handen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Prachtige groenten en specerijen liggen uitgestald. Bijna struikel ik over 3 kleine levende schattige biggetjes. We verdwalen haast in deze wirwar van kraampjes en mensen. Even later strijken we neer op een terrrasje voor een drankje en genieten van het zonnetje. In een internetcafé uploaden we voor slechts 30 cent wat foto's van San Cristobal die jullie kunnen bewonderen onder het mapje foto's. Het eind van de middag liggen we lui op wat banken bij het hotel met een boek.

San Cristobal vervolg

Na het indianen avontuur vinden we een lunchtentje waar we liguados frutas con leche bestellen. Deze milkshakes zonder ijs zijn zo groot, ik moet bijna gaan staan om bij het rietje te komen. Eindelijk staat hier dan supa Azteca op het menu! Tomatensoep met avocado, kruimige kaas, nachos en room! Mmmm We slenteren vervolgens in het zonnetje door de straten en belanden per toeval op de markt met indiaans handwerk! De markt ligt tegen de prachtige Santo Domingo kerk aan waar we even plaatsnemen op de kerkbanken. Aan het eind van de middag rusten we wat uit in het hotel.  Bij Madre Tierra eten we 's avonds een lekker kipgerecht en bespreken nog even de dag! We proberen ons voor te stellen of we zelf zo basic zouden kunnen leven als de indianen.  's Avonds koelt het hier zo hard af dat je je wel met vier laagjes warm moet houden, want dikke truien hebben we niet meegenomen! De lucht is ook erg vochtig dus handdoeken, lakens, alles voelt koud en klam! Onze hotelkamer heeft steenkoude tegels dus sokken blijven dit keer maar aan in bed. Wel lekker uitslapen!

San Cristobal

Vandaag staat in het teken van de excursie naar twee indianendorpen! Met een minivan rijden we met nog twee amerikaanse stellen en onze gids wat verder de bergen in! De ochtend begint erg koud. Onze adem maakt wolkjes in de lucht. Maar dan breekt de zon door en alles ziet er weer stralend uit.  In het eerste dorp bezoeken we het huis van een spiritueel leider die verantwoordelijk is voor een van de heiligen. Er liggen naaldentakken op de grond en er wordt een soort wierook gebrand! Ook branden er kaarsen en is het plafond versierd met bladeren. Tijdens ons bezoek verdwijnt de vrouw van de geestelijke naar een ruimte met een altaar. We horen haar bidden. Ceze onze gids vertelt over de rituelen die ze uit moeten voeren. Dan vertrekken we naar de markt. Een bonte verzameling van kleuren, geuren en mensen. De klederdracht in elke indianengemeenschap is verschillend. De vrouwen zijn verplicht deze te dragen.  In de kerk zien we een zee van kaarsen branden, zowel bij de heiligen op tafels als op de vloer. Ook hier liggen weer dennennaalden op de vloer. De mensen zitten in groepjes bij elkaar en er worden kippen geofferd waarbij geen bloed vloeit!  Het is een wonderlijk tafereel. In het andere dorp mogen we een kijkje nemen in het huis van een familie waar we de vrouwen aan een weefgetouw zien werken. Binnen zit een vrouw op de grond maistortillas te bakken op een houtvuurtje speciaal voor ons. Heerlijk en bijzonder ook. De kippen lopen het huis in en uit en het is er primitief maar heel netjes.  Martijn en ik kopen twee prachtige geborduurde kleurrijke doeken. Met bloemen en paradijsvogels.  Dit is een ervaring om nooit meer te vergeten!

San Cristobal de las Casas

Vanmorgen zag ik op accuweather niets dan regen voor Tulum in de week dat wij daar zijn, nou duurt dat nog 7 dagen maar dat kan echt niet! Dat is onze strandweek!  Gelukkig is de voorspelling voor de komende week niets dan zon!  We zitten nu langs de weg aan de oploskoffie in een onooglijk tentje maar het landschap is hier prachtig groen en heuvelachtig! Een mexicaan naast ons eet garnalen in heet water uit een sorbetglas ! Heel bijzonder zo 's ochtends vroeg! De rit naar San Cristobal de las Casas is erg mooi maar we zijn met files en al 6,5 uur onderweg! Om half 3 rijden we eindelijk San Cristobal in! Deze stad is een en al kleur! De gebouwen de mensen! Als we even later door de straten struinen merken we gelijk dat de lucht ijl is!  We zitten op ruim 2100 meter.  Gelijk maar even wat eten! We duiken een trattoria in waar di mama heerlijke ravioli met aardappel, frontina en gorgonzola in salieboter en truffelolie voor ons bereid! Sorry maar italiaans voer.... het blijft onze favoriet! De wijn, Opera prima, een Cabernet sauvignon (voor de wijnkenners) smaakt heerlijk! Het leven is verrukkelluk!  Dan lopen we weer een straatje verder. Daar speelt een stel alternatieve types op bijzondere onalledaagse instrumenten. Op de hoek zit een koffietentje waar we een cappucino drinken. Met dit tempo van consumeren zien we niet veel van de stad!  Als de zon onder gaat lopen we met samengeknepen billen terug naar het hotel! Buikkramp ai!

Vilahermosa vervolg

Een relaxed avondje in de hotelkamer werd ruw verstoord door kamer 415 zo'n twee deuren verderop. Een stel mexicanen die het tv-geluid op 10 hebben gezet met de deur wagenwijd open en daar dan overheen proberen te schreeuwen! Ik kijk het een kwartier aan en stuif dan de gang op en roep 'OLA!' een klein manneke met de broek half los verschijnt in de deuropening. Ik zeg stellig 'silencio por favor' blij dat ik dat nog weet (heel wat kerken bezocht)! Hij knikt en ik mompel 'gracias', blij dat hij me niet in elkaar timmert. Je weet maar nooit. Het is 5 min redelijk rustig maar dan zwelt de herrie weer aan tot een hoogtepunt en na een uur is het tijd voor hardere maatregelen!  Ik ga naar de receptie doe mijn beklag en knik tevreden als de hotelmanager ons een andere kamer aanbiedt. Wij verhuizen twee verdiepingen lager naar een kamer mét minibar! Dat zal ze leren! ;)

Vilahermosa

Vilahermosa Na een zeer karig ontbijt op weg naar Vilahermosa langs de kustweg die wederom vrij rustig is. Het stikt van de zwerfhonden langs de kant van de weg. Een heeft het niet overleefd. Sielug! De rit voert langs vissersdorpjes waar de mannen hun netten repareren. De golf van Mexico is bijna de gehele weg in ons blikveld. Als we over een lange brug rijden zie ik in het water een dolfijn zwemmen!  Regelmatig passeren we militairen en/of politieposten, maar we zien er betrouwbaar genoeg uit en mogen doorrijden.  Zelfs Dalton Martijn met zijn ongeschoren kop. Hahaha ik noem um gekscherend Avery!  Het laatste stuk gaat door het groene vruchtbare landschap van Tobasco waar we cowboys met lasso's zien zwaaien.  Angelique smst hoe we Vilahermosa vinden! Meh wat een verschrikkelijke stad. Onoverzichtelijk, auto's drie rijen dik en geen routebeschrijving! Het hotel vinden duurde exact 1 uur en 15 minuten! Ben benieuwd of we een record hebben gebroken!  In de hotelkamer ligt echt waar een boek van de AA alcohólicos anónimos. Pfff je zou er zo van aan de drank raken! In de kamer naast ons gaat een stel flink tekeer! Ook een manier om te ontladen!  Wij gaan eten!!! Fast food, want een fatsoenlijk restaurant konden we niet vinden! Een dienblad met 2 kommen bruine bonensoep, 4 soorten vlees, meuk en kledder en tarwepannenkoekjes!  Het kan slechter! Zin in morgen, San Cristobal!