Zomervakantie! Süd Tirol (Dolomiti) en Vorarlberg Oostenrijk

Het is weer zover… alweer op vakantie….sorry maar we houden er zo van!

Dit keer gaan we terug naar een plek waar we twee jaar geleden ook zijn geweest. Daarmee ben ik een beetje van mijn geloof gevallen, want ik wil eigenlijk nooit twee keer naar hetzelfde, maar de Dolomieten zijn prachtig en er is hier nog zoveel te zien. Ook is het hotel lekker goedkoop met gratis excursies.

Maar eerst rijden we naar Nassereith voor een tussenstop in Oostenrijk. Het werd inderdaad een Nasse rit. Veel regen en veel wegopbrekingen. Maar om 3 uur zijn we dan eindelijk bij ons pension. Een prima acco voor een prikkie met super aardige mensen. Als we aankomen onweert het, maar gelukkig na een klein tukje klaart het weer op en lopen we naar het meertje. Kristalhelder is het aquamarijn gekleurde water. Er ligt een klein restaurantje aan het meer en daar bestellen we bier en Tiroler Gröstle mit Spiegelei. Onze vakantie is nu echt begonnen!

Mijn lieve vriendin Liekie heeft vandaag een happyfeet-challenge georganiseerd dus ren ik met mijn blote voeten door het gras terwijl Martijn mij filmt. Lekker even met beide voeten de aarde koesteren. Daar word ik vrolijk van dus missie geslaagd Liekie!

Zondagochtend besluiten we toch niet over de Stelvio pas te rijden omdat de bewolking nog wat laag hangt. Beetje zonde als we geen uitzicht blijken te hebben. Ook vermijden we de route via Sölden omdat daar sneeuw op de pas is gevallen. We rijden via de Reschenpas en het weer wordt almaar beter. De temperatuur loopt zelfs op tot 28 graden. We zijn op een gegeven moment de route kwijt op de kaart en het plan dat we hadden strookt niet met de Navi dus laatstgenoemde bepaalt. Hoe we nu gereden hebben, geen idee, maar het was prachtig en heel relaxed.

Wandelen langs de Seine

Donderdagavond om half 9 arriveren de andere gasten pas, zodat we heel laat aan tafel gaan. Met knorrende magen schuiven we aan. Dit keer zijn het twee jonge meiden van 26 en 28 die een lang weekend in een fiat cabrio rondrijden. De een is pools en de ander oostenrijks. We praten dus engels aan tafel. Het engels is prima van ons allen, maar de gesprekken gaan dit keer niet zo vlot als de andere avonden. Grappig is dat we een van de meiden horen zeggen, ‘Haal jij even de sigaretten’. Maar ik denk dat ze geen rookpauze durven te nemen tijdens het diner als Joyce haar stokpaardje ‘gezonde levensstijl en het leven volgens Hildegard von Bingen’ tevoorschijn tovert. Ze heeft sowieso de hele avond getoverd. We krijgen vooraf hartige pompoensoep en als hoofdgerecht entrecote met zelfgemaakte kruidenboter, aardappeltjes uit de oven, spinazie met citroenschijfjes, een heerlijke salade en een gerecht met verschillende kleuren wortels met balsamico en sinaasappel zest. Een feestmaal omdat het vandaag hemelvaartsdag is. De dames roepen de hele tijd ‘it’s amazing’ en wij kunnen niet anders dan dit feit beamen.

Dan is onze laatste dag aangebroken. De tafel buiten is weer gedekt en de zon warmt de aarde al lekker op. Alle dieren drentelen weer om ons heen: Bambam, Dappertje, Fleurtje, Polly en ach hoe heet ze ook alweer…

Vandaag rijden we in slechts een kwartiertje naar l’Ermitage net voorbij Baigneux-les-Juifes voor een wandeling langs de Seine. Hier nog een kleine smalle rivier, maar in Parijs een stuk breder.

Het blijkt slechts 6 km te zijn, maar als ik op mijn appje kijk hebben we 33 verdiepingen gelopen. Het was inderdaad een behoorlijke klim, maar het uitzicht over het dal en de meanderende rivier meer dan waard. Het was al met al een relaxed weekje.

Du pain, du vin

We zijn in de Bourgogne dus hebben we het idee dat we dan ook naar de Cote d’Or moeten om alle gerenommeerde wijnhuizen te bezoeken. Maar uren in de auto zitten is niet erg aanlokkelijk als het buiten zalig zonnig is. Als Joyce dan met een paar leuke ideeën komt voor vandaag bedenken we ons geen moment. Na een pannenkoeken-met-citroen ontbijt springen we in de auto voor een klein ritje over onverharde wegen. Na max 15 minuten staan we in in het hoge gras bij een idyllisch plekje verstopt tussen de landerijen. Een klein meertje omzoomt door struiken, bomen en rietpluimen. De zon schittert in het water en de lucht is strakblauw. Hier is geen mens te bekennen. We lopen een half uur in de omgeving om dan weer terug te keren bij het meertje. We hebben tuinstoeltjes bij ons dus kunnen we lekker aan de waterkant zitten met een boekje. De wind is vandaag best fris en het waait behoorlijk. Na een uurtje ontspanning is het tijd voor een nieuwe bestemming. Bij Darcey is een riviertje waar je fijn kunt picknicken. Het heet La Douai en is slechts 8 km rijden van het meertje verwijderd. Vanuit een diepe rots stroomt het water hier via terrassen omlaag. We klauteren over stapstenen en genieten van de prachtige natuur. Hier is het bijna windstil omdat we zo laag zitten in een soort van Canyon. Je kunt een pad volgen tot aan het dorp met ernaast een smal snel stromend watertje. Het eerste deel van het smalle pad kijk je de diepte in naar de rivier. Later strekt het uitzicht zich uit tot aan de horizon slechts onderbroken door de kerktoren van Darcey. Glooiend vers groen gras met gele paardebloemen die vrolijk knikkebollen in de wind.

Als we zijn uitgewandeld ploffen we in het hoge gras neer op onze handige campingstoeltjes. Vanmorgen vroeg hebben we al stokbrood met salami en Comté (een harde kaas uit de streek) met vruchtenspread gesmeerd. We halen onze boekjes weer tevoorschijn en eten tegelijk onze lunch. De zon is best fel dus op het moment dat onze huid begint te trekken breken we het boeltje weer op en rijden naar de kleine wijngaard in Flavigny voor een wijnproeverij. We krijgen in totaal 7 wijnen te proeven. Proeven en tuffen en met handen en voeten praten over iets waar we allebei niet veel verstand van hebben behalve: het is lekker of niet lekker. De eerste twee witte wijnen worden afgeserveerd. Diplomatiek melden we dat deze niet onze voorkeur heeft. Kan uiteraard ook liggen aan de lunch die we net op hebben. Maar dan krijgen we de rosé en die is echt jummie. Later blijkt dat deze vorig jaar een prijs heeft gewonnen van beste rosé ter wereld? Ok zij van de wijngaard zegt het. De rode wijn is ook lekker vooral de wat duurdere fles is vol van smaak. We slaan voor 100 euro in en vinden het wel mooi geweest voor vandaag. Geen seconde spijt dat we niet naar Beaune zijn gegaan.

Fontaines-en-Duesmois en de fabeldieren

Dinsdagavond eten we heerlijke franse kaasjes bij de houtkachel. Een goed glas rode bio wijn erbij en onze avond kan niet meer stuk. Om een uur of 10 rollen we het bed in en kijken de eerste aflevering van Black Mirror. Nogal een bizar verhaal.

De volgende ochtend als we beneden komen zijn Joyce en Koen de ontbijttafel al aan het dekken buiten op het terras. ‘Wij dachten dat het wel warm genoeg was’, zegt Koen. Helemaal top wat ons betreft! Vanaf het terras kun je heel ver kijken. We zitten nog geen 5 minuten en dan zien we 4 reeën in de verte bij de bosrand. Door de verrekijker zie ik ook nog een vos door het beeld schuiven. Dan is het tijd voor een grote roofvogel om zijn kunsten te vertonen. Na wat wilde duikvluchten balanceert hij op de punt van een boom. Een groep zwaluwen probeert de grote vogel te verjagen, maar hij blijft onverstoorbaar.

Oja, we moeten niet vergeten te genieten van het Budwichpapje wat Joyce voor ons bereid heeft. Na het ontbijt gaan we op pad. We lopen vanuit het grote huis richting de bosrand dwars over de akkers. We gebruiken de trekker sporen. Na een half uur ontmoeten we een superaardige fransman. Wat ons betreft mag niemand meer klagen over de fransen. Wij hebben elke keer nog leuke gezellige fransen ontmoet van jong tot oud. De taal is wel een barrière maar met handen en voeten weten we toch een klein gesprekje te voeren. Het pad voert ons verder langs lijnzaadvelden. Deze plant verspreid een sterke geur die doet denken aan de franse kaasjes. In de verte zien we de kerktoren al van het dorpje Fontaines-en-Duesmois. Als we hier aankomen is er geen winkel te bekennen. Het zijn bijna allemaal piepkleine oude slaperige dorpjes in dit gebied. Gelukkig hebben we een picknick maaltijd bij ons. Dan is het tijd om verder te gaan. Uitgestrekt akkerland met hier en daar een plukje bos. De temperatuur is perfect voor een wandeling. Zo’n 18 graden. Ineens zien we een enorm grote haas voor ons op het pad. Hij blijft gewoon zitten. We naderen het dier tot op 20 meter en dan rent hij voor ons uit alsof we Alice in Wonderland zijn. Bij de volgende bocht zien we weer een haas zitten. Zou het dezelfde zijn? Hij biedt ons geen toverdrankje aan. Op een klein akkertje staan wat jonge pinken nieuwsgierig naar ons te kijken. Als we dichterbij komen rennen ze enthousiast op ons af. Al met al lopen we zo’n 9 km en keren moe maar voldaan terug. De rest van de middag liggen we lui in de tuin.

Dijon

De regen komt met bakken uit de lucht terwijl we vandaag een Budwichpapje eten als ontbijt. Kwark met rode vruchten, appel en heel veel zaden en noten. Beetje honing erbij en smullen maar. De eigenaren zijn heel erg met gezond eten bezig. Ze koken en eten volgens de openbaringen van Hildegard von Bingen. Voor ons voelt het allemaal gewoon heel gezond en vooral ook erg lekker. Een stukje extra bewustzijn is ook helemaal niet erg. Zoals Joyce de gastvrouw ook zegt: je gooit toch ook geen zand in de benzinetank van je auto. Waarom zou je dan wel troep in je lichaam gooien. Tja ze heeft wel gelijk.

We gaan vandaag naar Dijon. Het is een uurtje rijden. Vlak naast de autoweg doemen ineens twee grote herten op, die over willen steken. Ze stoppen en maken rechtsomkeert als ze beseffen dat we wel heel erg dichtbij zijn. Wij kunnen ze nog even rustig bewonderen voor we verder rijden.

In Dijon is op zondag, dinsdag en vrijdag markt in de stad. We slaan wat heerlijke kaasjes en brood in voor ’s avonds. Daarna lopen we de ‘uiltjes’ route. Een stadswandeling langs alle bezienswaardigheden in Dijon. Middels kleine uiltjes afgebeeld in de tegels worden we door de stad geleid. Af en toe hebben we het idee dat de uil gevlogen is als we de weg kwijt raken. In de Notre Dame, de kathedraal van deze oude stad steken we traditiegetrouw een kaarsje aan. Soms duiken we een kledingzaak in, maar de franse maatvoering is duidelijk anders dan in Nederland. In een maat XL blijf ik nog steken met mijn romige vormen. Tijd voor de lunch om dat prachtige lichaam toch maar gewoon in stand te houden.

In een klein tentje eten we zoete aardappelsoep met wortel en sinaasappel zest, een gezonde salade en quiche. Als toetje krijgen we taart met peer. Ook hier staat weer een super aardige fransman in de bediening. We zoeken een kookwinkel dus vraag ik naar een ‘magasin de cuire’ We krijgen de route door, maar Martijn is bang dat we nu naar een keukenzaak worden verwezen. Dus ik check nog even. Hij begint uit te leggen dat ze daar kleding verkopen van huiden. Huh? O verrek een lederzaak. Non, non! Ik ben toch niet gek? Het woord cuire betekent toch koken? Ah ja, maar cuir betekent leer. Wij zoeken dus een boutique de cuisiniere. Tja die winkel vind je 4 km verderop. Als we op pad gaan slaat Martijn vrolijk rechtsaf een trambaan op. Oeps foutje, bedankt! Gauw keren….ojee nu zijn we aan het spookrijden… Martijn draait verwoed aan het stuur terwijl er een tram op ons af komt rijden. Hèhè gelukt. Het was een warrige maar wel gezellige dag.

Flavigny sur Ozerain

Vanmorgen worden we gewekt door een oorverdovende stilte. De zon schijnt door het dakraam naar binnen, maar het bed is zo lekker dat ik nog even lekker wegkruip onder het zware donzen dekbed. Het was gisteravond weer erg laat geworden. Heel verfrissend om met andere gasten aan tafel te eten, maar drie gangen, de nodige wijn en tel daarbij het late tijdstip op, maakt dat ik nog niet klaar ben voor deze nieuwe dag. Het is uiteindelijk pas half 12 als we in de auto stappen. Gisteren heb ik gereden. Leuk die smalle straatjes en hoogteverschillen, maar vandaag laat ik me liever rijden. We gaan naar Flavigny sur Ozerain. Een middeleeuws stadje hoog gelegen met een prachtig uitzicht over de campagne, ofwel het franse platteland. De weg slingert door fel geel gekleurde lijnzaadvelden die bijna pijn aan de ogen doen. We doorkruisen kleine dorpjes met oude scheefgezakte huizen vol karakter en sfeer. Als we in het dorp aankomen doen we eerst de anijsfabriek aan met een klein oud winkeltje vol koekjes, chocolade, thee, uiteraard anijssnoepjes en ander lekkernij. Daarna verkennen we het stadje en lopen buiten om de stadsmuur voor het mooiste uitzicht. Op een bankje ploffen we neer. De zon schijnt volop en tada, ik heb onze eReaders meegenomen dus we blijven er heerlijk een tijdje zitten lezen. Ik lees een erg grappig en bijzonder boek van W.F. Hermans, nooit meer slapen.

Als het 2 uur is dan moeten we toch echt een beetje actief gaan worden. Vanuit het dorp is een mooie wandeling uitgezet waar we een kleine anderhalf uur over doen. De middag eindigt in de tuin van onze B&B, mijmerend in het late middagzonnetje.

Bourgogne, Chaume-les-Baigneux

30-4-2016

Vanmorgen vertrokken we later dan gepland na een korte zoektocht naar mijn zomerjas.

Geen idee waar die was gebleven. Toch maar op pad met een ander (uiteraard minder fijn) jasje terwijl ik naar alle mogelijke vrienden en familie een appje stuur of de jas misschien is blijven liggen. Je denkt….laat het los….maar dat lukt natuurlijk niet. Na 2 uur rijden en krakende hersenen is het tijd voor een korte stop. Ik trek een tas open et voilà…daar ligt mijn zomerjasje…een week geleden waarschijnlijk al ingepakt. Sorry mensen dat ik jullie heb gespamd op de vroege ochtend!

De reis gaat verder en we gaan over de Péage en verbazen ons over de lege weg. Zaterdag rond het middaguur en we rijden over bijna verlaten snelwegen. Ongelooflijk.

We zijn eerder dan gepland aangekomen bij onze B&B en worden door de vriendelijke eigenaren welkom geheten. Twee enthousiaste honden en een paar poezen begroeten ons nieuwsgierig. Het huis ligt helemaal van God en alles verlaten in een kleine vallei. Rondom liggen wel dorpen, maar op een aantal km afstand. We gaan gelijk maar aan de wijn (zonder sulfiet) en krijgen er schaaltjes zelfgemaakte chipjes bij. Al nippend verkennen we de woonkamer van 120 vierkante meter groot. Deze grenst aan een terras over de gehele breedte van het huis. Vandaar kijk je uit over de landerijen. Prachtig! Laat het mooie weer maar komen!

Dan is het tijd om onze ruime slaapkamer in te richten met alle rotzooi die we weer meegezeuld hebben. En we gooien er maar weer een cliché tegenaan: beter mee verlegen dan om verlegen…jaja

Ik kruip aan de eettafel voor mijn eerste blogje op de nieuwe Macbook. Nog gauw even besteld gistermiddag om 3 uur en ’s avonds al in huis. Schandalige luxe, maar wat een gemak. Voorheen schreef ik al mijn reisblogs op mijn telefoon een lamme arm tot gevolg. Later dicteerde ik de blogs, maar ik praat waarschijnlijk chinees, want ik bleef maar woorden corrigeren.

Dit is echter ideaal. Plus dit rosé-gouden juweeltje weegt nog geen kilo dus lekker licht en makkelijk mee te nemen in een reistas. Martijn heeft nog gauw voor vertrek een serietje gedownload. Normaal gaat de tv eigenlijk nooit aan tijdens de vakantie. Maar zo vanuit ons bed nog een uurtje voor het slapen gaan. Mwoh dat lijkt me wel wat.

Er komt nog een stel logeren voor 1 nacht en we eten dus samen met de eigenaren en deze nieuwe gasten aan een tafel. Het wordt een heel gezellige avond met heerlijk biologisch eten en gesprekken over politiek, geschiedenis, reizen en hoe kan het ook anders…eten.

Om thuis uit te proberen…kastanjesoep en langzaam gegaard lamsvlees. Orgastisch lekker.

1-5-2016

Als we zondag opstaan is het buiten grijs, grauw en het regent gestaag. Blijven we de hele dag in bed of gaan we toch maar even cultuur snuiven. We besluiten om naar het klooster van Fontenay te gaan. Prachtig gelegen en best indrukwekkend, maar de thermostaat in de auto geeft 3 graden aan. Ik ben niet meer warm te krijgen. Had ik nou maar gewoon die winterjas ingepakt. In de buurt is een museum over de Romeinen en de Galliërs. Een modern gebouw midden in het agrarische landschap. Een mooi museum als je van geschiedenis en veldslagen houdt. Een groep franse mannen in gallisch of romeins kostuum geven wat vechtdemonstraties. Ja die stoere mannenbenen vond ik dan wel weer interessant. Maar geschiedenis is niet zo aan mij besteed.

En een spoiler alert, Ceasar en niét Asterix en Obelix wint…..

We zouden nog even naar Flavigny, maar deze antieke stad bewaren we voor een zonnige dag.

Rendier spotting

En dan is toch echt de laatste dag van de vakantie aangebroken.

’s Ochtends zwaaien we onze lieve vrienden uit die deze dag nog een spectaculaire reis naar de Russische grens gaan maken op een sneeuwscooter. Aan het eind van de dag zal Liek me vertellen dat ze nog nooit in haar leven zo iets moois gezien heeft….

Wij gaan deze dag met de wandelschoenen op pad over een dit keer ongeprepareerde track naar Sallatunturi. Een barre tocht die doet denken aan de Elfstedentocht van ’63. Weet je nog papa?

Ok nu overdrijf ik behoorlijk. Maar het was toch wel erg koud met gure wind en dikke hopen sneeuw. Na een dikke 2 km zien we sporen in de sneeuw en verse ontlasting.

Heb ik toch net in het informatiecentrum een opgezette veelvraat gezien die makkelijk een rendier aanvalt in de koude wintermaanden. Dus gaat mijn fantasie weer met me op de loop. Hoe lekker zal hij ons wel niet vinden. Vetgemest na een week vol chips en zware maaltijden. Een tikje zenuwachtig word ik toch wel. Of zou het een bruine beer zijn die zijn winterslaap heeft onderbroken?

Dapper ploeteren wij door. En dan ineens zien we de dikke kont van een rendier van ons af rennen. Ha gaaf! Dit is de eerste keer dat we in het wild een dier zien. Het rendier stopt op een gegeven moment en voorzichtig sluipen we dichterbij. Filmcamera in de aanslag. Als een Jan de Bont leggen we het prachtige dier vast op beeld. Kou en vermoeidheid vallen van ons af. Wat is Lapland toch prachtig.

Na anderhalf uur zitten we eindelijk in de warme blokhut en genieten van een rendier kebab en rendiersoep. Nog een uurtje terug lopen en dan springen we samen de sauna in. Lekker…. we hebben nog een hele avond voor ons!

Lieve Liek en Paul ontzettend bedankt voor deze onvergetelijke reis.

Zo ontspannen, zo relaxed, zo gezellig, zo bijzonder om dit met jullie te beleven!