Scotland, Dunnet Bay
Zeer opvallend aan deze reisblog is dat het verhaal met de titel "lekkere billen" maar liefst 577 keer is bekeken terwijl de andere verhalen ongeveer de helft aan hits scoort.
De titel is dus zeer bepalend.
Verder doen de foto's het erg slecht. volgens mij omdat je daar speciaal op moet klikken.
Afijn, genoeg over de statistieken, hoe is het met het weer gesteld?
Vanmorgen om 7 uur zagen we nog stukjes blauwe lucht en nu is het wolkendek weer grijs.
Eerst maar eens ontbijten.
Peter heeft lekkere muziek opgezet en geeft ons na het eten de tip om naar Dunnet Beach te gaan. We willen lekker strandjutten.
Vanuit het slaapkamer raam zien we de zon glimsteren in de Thurso rivier die door het landschap meandert. Het wordt toch nog een mooie dag.
Na 15 minuten rijden zijn we in de baai.
Het strand is echt prachtig en de zon laat zich ook zien. Een jockey te paard draaft langs en een moeder met hond en kind zwaait naar ons. Verder is het strand verlaten. Lekker verwaait stappen we na een uur weer in de auto op weg naar Dunnet head het uiterste puntje van Schotland.
Het zicht is sumbliem! We zien de Orkney eilanden prima liggen.
Het is een zonnige relaxte dag vandaag en onze ogen zijn weer flink verwend.
's Avonds eten we indiaas in Thurso. Lekkerrrrrr!
Als we terug naar de auto lopen is het kwik gedaald tot 4 graden. Het waait en het regent en ik heb het de hele winter nog niet zo koud gehad. Lol
Scotland, Castle of Mey
We liggen samen in bed te kletsen en ik claim dat ik altijd en overal acteer. Dat lijkt Martijn stug dus probeer ik hem daarvan te overtuigen. Het eindigt zoals altijd dat Martijn mijn hersenspinsels vakkundig onderuit schoffelt met als resultaat dat we samen de slappe lach hebben.
Vakantie avonden zijn vaak gezelliger dan avonden thuis voor de buis.
Het is donderdag en het is een grijze dag. Al twee dagen zien we op de borden 'heavy rain on friday' staan.
Ook vandaag blijft het niet droog.
Ach het hoort bij Schotland.
Ken je dat dat je langs leuke plekjes rijdt maar denkt er komen vast nog leukere plekjes. En als je dan uiteindelijk snakt naar koffie dan zijn de leuke plekjes nergens te bekennen en eindig je in een vreselijke plaats in een oerlelijk tentje waar de koffie ook niet deugt. Onze koffiestop eindigde in Helmsdale door ons omgedoopt tot Helmsdiep.
We vertrekken snel naar Duncansbyhead. Een van de meest noordelijke plekken van Schotland. Hier rijzen puntige rotsen uit de zee en huizen enorme vogel kolonies. Sommige vogels zijn net pinguins. Ze waggelen over de richels en maken enorm veel kabaal. De korte wandeling is ondanks de regen erg leuk.
Onze volgende stop is Castle of Mey. Hier verbleef de queen mother 2x per jaar. Ook nu nog verblijft de Prince of Wales hier soms. Dan wordt het kasteel in twee dagen tijd omgetoverd tot royal verblijf. We krijgen een rondleiding van een flamboyante man. Hij draagt een schots geruit pak en komt uit Wales en is dus prima te verstaan.
Naast het kasteel is een kleine kinderboerderij waar we nog even een kijkje nemen en voordat ik het weet sta ik met een zwart lammetje in mijn armen. Een texels schaap nota bene.
Eind van de middag arriveren we bij onze B&B. Gelukkig een ruime kamer dit keer.
Peter, onze gastheer vraagt of we zin in steak hebben. Ofcourse!
Hij claimt dat de lekkerste steak van Schotland op slechts 10 min rijden te verkrijgen is.
The upper deck is nog niet open dus duiken we de kroeg in. 'Whats a girl like you doin' in a place like this' vraagt de man aan de bar aan mij. En zo kletsen we een eind weg tot onze magen knorren. De steaks blijken inderdaad fantastisch.
Zo vergeet je dat het hier up North slechts 3 graden is en het regent.
Scotland, Cardhu whiskey
Als je absoluut geen contact wilt met mensen blijf dan weg uit Schotland. Want waar je ook neerstrijkt, de Schotten hebben schijnbaar een onbedwingbare aandrang om tegen je aan te praten. Voor ons als luie contactleggers is dat mooi makkelijk. We kletsen wat af hier en dat is super gezellig!
We zitten in Carrbridge in de pub bij een knappend haardvuurtje. Martijn probeert iedere dag een lokale pint uit. De locals staan gezellig aan de bar en ik heb nog geen kilt gezien potverdorie. Dan maar weer eten....voor slecht 9 pond eet je hier je buikje rond.
Het is woensdagochtend en op internet is te zien dat Nederland gisteren een leuk feestje heeft gehad.
Wij eten ons ontbijt en kijken naar de eekhoorntjes in de tuin.
Het wordt vandaag een wisselvallige dag qua weer dus op de planning staat een whiskey distilleerderij.
We zitten nl in whiskey territory.
Glenfiddich distillery ligt op zo'n 30 minuten rijden maar algauw zien we bordjes Cardhu en dus kiezen we deze whiskey distillery. De weg ernaar toe is fantastisch. Helaas is er nog geen blaadje aan de bomen te bekennen en is het gras nog dor van de winter. We vermoeden dat de zomer een betere tijd is voor Schotland, maar het weer blijkt nu juist weer beter dan gedacht.
De rondleiding in de distilleerderij is best interessant al valt het niet mee om dat snelle Schotse accent te verstaan. We knikken dus maar braaf en hopen op het juiste moment te glimlachen. Na de tour mogen we de whiskey proeven en ook nu blijken we geen fans van dit goudkleurige vocht. Toch was het een leuke ochtend.
In Tomintoul eten we een kopje waterkers soep en 's middags parkeren we de auto op een plek met een prachtig weids uitzicht over de highlands. Ereadertjes komen te voorschijn evenals een bak drop en zo vermaken we ons een uurtje.
In Carrbridge maken we nog een heerlijke boswandeling als de zon zich weer volop laat zien.
Tenslotte is het tijd voor fish n chips in de pub.
Jammer genoeg strijken er een paar engelsen naast ons neer met een grote harige naar hond ruikende hond. Ik vind dat zo niet lekker die hondenlucht tijdens mijn eten dus duiken we het restaurant in. Minder gezellig maar mijn visje smaakt hier top!
In de B&B maakt Martijn zoals elke avond een kopje van huis meegenomen Dutch blend tea. Mmmm lekker want het smaakt naar thuis maar hebben absoluut geen heimwee.
Morgen gaan we naar het hoge noorden.
Scotland, Cairngorm
Niet te geloven! Een strak blauwe lucht als we opstaan. Goed geregeld! Na het ontbijt krijg ik een dikke pakkerd van de hoteleigenaresse als we ons vertrek aankondigen. Martijn wist de knuffel weer af te weren. Mazzelpik. Het lot van de kleine vrouw blijkbaar.
Het is vandaag de dag van de abdicatie maar dat beseffen we pas als we onderweg naar Cairngorm de radio aanzetten.
Wij gaan nu de echte Highlands in. Naar Carrbridge is het ca. 190 km maar we hebben twee stops gepland. De eerste is bij Killiecrankie. Daar maken we een wandeling van ca. anderhalf uur. De natuur is er minder mooi dan gehoopt maar we verbranden wel lekker veel caloriën. Ik denk dat je hier vooral in de herfst geniet. Onderweg zien we een paar sportievelingen de rivier inspringen. Gekkenhuis!
De volgende stop is bij Aviemore. Met een treintje gaan we naar het hoogste restaurant van Schotland. Het uitzicht hier is spectaculair. Er wordt hier ook nog flink veel geskied.
Weer beneden maken we nog een korte wandeling langs het meer voordat we naar ons volgende adres vertrekken.
Dit keer worden we door Dave ontvangen. De inrichting doet echt pijn aan je ogen maar Dave is erg hartelijk. Ik moet even wennen aan de hondengeur. In de conservatory lezen we een boekje en kijken zo het bos in waar het wemelt van de vogels. Hier kun je echt relaxen.
Morgen dat bos maar eens te voet verkennen!
Scotland, the Trossachs
Vannacht zo'n beetje de klok rond geslapen. Eindelijk weer een keer.
Om half 9 zitten we lekker achter het glas in het zonnetje aan een full Scottish breakfast met tomaat, bacon, champignons, sausage en gebakken ei. Dat moeten we niet iedere dag doen.
Als we willen vertrekken komt de hoteleigenaresse vragen waar we heen gaan. Ze is enorm behulpzaam. We krijgen ongeveer een half uur lang een heel relaas te horen wat er allemaal te zien is. We moesten haar ombrengen om verder te kunnen. ????
Onderweg naar de Trossachs krijgen we soms een bui op ons dak maar zodra we een wandeling gaan maken schijnt de zon. Het waait wel verschrikkelijk hard.
We hebben vandaag ongeveer 4 stops gemaakt bij verschillende lochs voor een korte wandeling.
De wandelstokken komen goed van pas want af en toe is het flink steil.
We zijn al helemaal los van Nederland en de alledaagse beslommeringen.
Helemaal als we bij een tearoom neerstrijken aan Loch Ard en getrakteerd worden op een ovenheerlijke scone met cream en jam. Op elke golf in het meer staan schuimkoppen. Ook hier weer kletsen de eigenaren met veel humor tegen ons aan. Het is in Schotland net zo desolaat als in Noorwegen maar dat heeft de Schotten er in ieder geval niet van weerhouden om gezellig te zijn.
De laatste wandeling op Menteith hill heeft een prachtig weids uitzicht maar betekent wel flink klimmen en ineens is het flink warm in het zonnetje.
Scotland, Doune
Nog een beetje wobbly van de boot zitten we nu lekker bij te komen in good old Scotland. Het links rijden blijkt wederom echt een eitje en na een paar uur waren we in Sterling.
Bij aankomst bij de B&B hing een briefje dat ze overstroming hadden gehad en dat we waren omgeboekt naar een hotel. Wegwezen dus want het ziet er ook nog eens vies uit en het ligt aan een drukke weg.
Een geluk bij een ongeluk als je het mij vraagt want het hotel is oud maar ligt bij een leuk plaatsje Doune. De kamer stamt nog uit 1412 maar is heel ruim en heeft zelfs een hemelbed.
De eigenaren zijn ontzettend vriendelijk! Bovendien kun je hier 's avonds lekker eten.
Vanmiddag zijn we naar Doune Castle gewandeld. Het is droog en het is heerlijk om buiten te zijn. Het kasteel ligt aan een snelstromende rivier en de zon schittert op het water. Op de terugweg duiken we de Spar in voor wat frisdrank. Jemig wat een dorst dus op straat staan we het spul naar binnen te klokken............ blijkt het aanmaaklimonade.
Wisten wij veel....zoet!!! Brrrr
Als we even later in het hotel zijn en wat chatten met het thuisfront stuurt Timo ons een foto van hetzelfde kasteel. Ze waren daar 1 mnd terug. Grappig.
Nu zitten we in de pub van het hotel te wachten op beef steak pie en yorkshire pudding with beef.
We beginnen al een beetje te onthaasten!!!!
Indrinken
Vandaag gaan we vast indrinken voor Schotland. Dat moet wel want we zijn geen whiskeyliefhebbers dus een beetje moed indrinken is wenselijk. Morgen is het namelijk zover, na de lunch vertrekken we naar IJmuiden en nemen dan de nachtboot naar New Castle.Bijna de gehele huisraad gaat mee. ' Beter mee verlegen dan om verlegen' zegt een stemmetje in mijn oor.
Na 14 weken studie kreeg ik gisteren mijn certificaat uitgereikt. Lekker gevoel hoor! Plus deze week het goede nieuws voor Martijn dat hij een vast contract heeft gekregen bij NCCW. Lekker relaxed begin van de vakantie!
We hopen de komende weken onze belevenissen weer met jullie te delen. Voor iedereen die op reis gaat de komende periode: Heel veel plezier gewenst!Voor de thuisblijvers: Geniet lekker van de feestdagen!
